8 november 2015

Een 22 meter diepe plas die veel bijnamen, zoals “De Surfplas”, “de Zandput”, of “De put van Raamsdonksveer”, heeft.

Ondanks dat de hele Evenementen Commissie in Egypte zat, gingen de “Dieharts” toch gewoon door met de Clubduik in het nederlandse water. Met z’n tienen waren we!

Voor deze clubduik was de locatie “Nionplas” in Raamsdonksveer gekozen. Een 22 meter diepe plas die veel bijnamen, zoals “De Surfplas”, “de Zandput”, of “De put van Raamsdonksveer”, heeft. Via de A59 en afslag 34 kom je, achter de watertoren, op de Oosterhoutseweg en na 150 meter is er een kleine afslag naar het parkeerterreintje, links van de weg. Deze plas moet het hebben van de prachtig begroeide oevers. Regelmatig worden hier snoeken gespot en ook de baars, karper en de voorn zijn geen onbekenden op deze stek. In de zomer is de vis hier op de schuin aflopende oeverbodem of tussen het riet, of overhangende bomen te vinden. Maar als het water wat kouder gaat worden moet je echt de diepte in om de vis tegen te komen.

De afspraak was “Om 10.30 uur verzamelen op het parkeerterrein”. Nadat de buddyparen waren ingedeeld konden we het water in. Het heldere water bij de “instap” en de wegzwemmende snoek die Leo en Marin al vanaf de steiger gezien hadden, riep hoge verwachtingen op.

Omdat aan de linkerkant van de “instap” een paar vissers zaten ging iedereen lekker naar rechts om daar de zaak eens te gaan verkennen. Onder water bleek het toch nog wel wat “stoffig” en viel het zicht nog wel wat tegen. Tot een meter of 7 was het zicht ongeveer 5 meter. Daaronder zakte het snel terug tot 1 meter en minder. Daar hadden we dus niets te zoeken! Ondanks dat het water met zo’n 11 á 12 graden nog niet echt koud was bleef het bij wat voorntjes, een “wolk” baarsjes en voor de fortuinlijke buddyparen onder ons een vluchtige ontmoeting met een snoekje.

Nadat alle buddyparen het water uit waren stond de lunchtafel gedekt om de inwendige duiker te laven. Witte- en bruine bolletjes, krentenbolletjes en diverse soorten beleg en drankjes waren er.

Na de lunch waren er nog maar twee duikers die nog op gingen voor een volgende ronde in de Nionplas. De overigen haakten af en gingen huiswaarts. Omdat de vissers inmiddels ook al vertrokken waren werd besloten om het geluk eens aan die kant te zoeken. Maar ook hier was het niet veel beter. Op een meter of 6 diep werd de aflopende zandoever bedekt door waterplanten die helemaal ingekapseld waren door draadalg. Hier en daar zag je er een voorntje tussen, maar dat was dan ook alles. Toch hoop je plotseling oog in oog te staan met een mooie snoek of karper, maar helaas het mocht niet zo zijn. Onder het motto “Volgende keer beter!” verliet ook dit buddypaar het water en vertrok huiswaarts.

Ondanks dat we niet erg veel “leven” gezien hebben kunnen we toch terugkijken op een geslaagde clubduik en kijken we al weer uit naar de volgende.